Imię róży

Rok produkcji:	1986
Reżyser:	Jean-Jacques Annaud
Scenarzysta:	Jean-Jacques Annaud, Howard Franklin, Andrew Birkin, Gérard Brach, Alain Godard
Gatunek:	Kryminał
Oryginalny tytuł:	Der Name der Rose

C: B. i ja jesteśmy fanami książek Umberta Eco. Zaczęło się właśnie od Imienia Róży, a potem pochłanialiśmy kolejne tytuły (właściwie, to u B. zaczęło się od Tajemniczego płomienia królowej Loany - przyp. B.). Oczywistym więc jest, że ten film czekał na obejrzenie gdzieś pod stertą nowości. I w końcu się udało. Nasza ciekawość została zaspokojona.

B: Jest coś niezwykłego w książkach Eco, a Imię róży to zdecydowanie jedna z jego najlepszych powieści. Dlatego sam film miał do pokonania bardzo wysoką poprzeczkę, by mnie zadowolić i by nie umniejszyć geniuszu swojego pierwowzoru. I stała się rzecz dziwna - po seansie byłam (niemalże) usatysfakcjonowana.

Fabuła rozpoczyna się od przyjazdu dwóch franciszkanów: starego i mądrego Wilhelma z Baskerville (Sean Connery) oraz jego ucznia Adso z Melku (Christian Slater) do klasztoru benedyktynów, w którym mają rozwiązać zagadkę tajemniczego morderstwa jednego z mnichów. Po przesłuchaniu wszystkich mieszkańców wyciągają wniosek, że dowodów i poszlak szukać należy w tajemniczej bibliotece, do której nikt oprócz bibliotekarzy (nawet opat), nie ma wstępu. Film jest ekranizacją książki, która opowiada o wydarzeniach z perspektywy młodego Adso. Tu też nic się nie zmieniło, dlatego raz na jakiś czas słyszymy głos Slatera, mówiący "w myślach".