Ralph Demolka

Rok produkcji:	2012
Reżyser:	Rich Moore
Scenarzysta:	Phil Johnston, Jennifer Lee
Gatunek:	Animacja, familijny, komedia
Oryginalny tytuł:	Wreck-It Ralph

Na ten film wybrałem się razem z młodszym rodzeństwem, dlatego nie musiałem bać się kosztów biletów, ponieważ fundowali je rodzice. Z tego powodu postanowiłem wybrać się na wersję 3D. I nie zmieniłem zdania na ten temat: to dalej jest droższe, a wygląda dosyć kiepsko.

Już od zwiastuna film zaskakuje ciekawą otoczką. Co prawda, było już kilka produkcji na podstawie gier, ale to, co odróżnia Ralpha od całej reszty, to fakt, iż gra, na której oparta jest fabuła, nie istnieje. Do tego pokazuje nam jakby wnętrze automatu, co jest bardzo ciekawym zabiegiem. Produkcja opowiada o Ralphie Demolce - negatywnym bohaterze gry "Wreck-It-Ralph", która jest pewną krzyżówką Donkey-Konga i Super Maria. Polega ona na tym, że tytułowa postać niszczy dom znajdujący się w jego świecie, a gracz porusza się Felixem Zaradziszem, który ten dom naprawia. Każdy poziom kończy się zrzuceniem głównego bohatera z dachu budynku do kałuży pełnej błota. Ponieważ Ralph cały czas coś niszczy, w świecie gry nikt go nie lubi. Nie ma prawa również mieszkać w wielkim budynku razem z innymi postaciami. Bardzo potrzebuje akceptacji i zazdrości Felixowi tego, że każdy go uwielbia. W tym celu postanawia wyruszyć do innej gry i zdobyć medal bohatera. Trafia do kosmicznej strzelanki Ku polu chwały (w oryginale Heroes Duty, stylistycznie przypominającej Halo), gdzie po kilku problemach zdobywa upragniony medal. Na tym film mógłby się skończyć, gdyby nie komplikacja w postaci zabłądzenia w grze Mistrz cukiernicy -  różowej, lukrowanej wyścigówce, gdzie Ralph traci swój medal. Tam też poznaje on Wandelopę, która chciałaby się ścigać razem z innymi, ale nie może, ponieważ jest glitchem (i dokładnie tak samo jak Ralph potrzebuje akceptacji).