Iron Man 3

Rok produkcji:	2013
Reżyser:	Shane Black
Scenarzysta:	Drew Pearce Shane Black
Gatunek:	Akcja, sci-fi

C: Jest to film, na który naprawdę długo czekałem. Przypomina to trochę sytuację z Mroczny Rycerz Powstaje, gdzie od prawie roku chłonąłem kolejne wieści o tym, co działo się na planie, i przeglądałem kolejne zdjęcia z pre-produkcji. Poprzednia część mnie nie do końca zachwyciła. Dużo bardziej podobał mi się klimat pierwszej, a dwójka stworzona na zasadzie "wszystkiego więcej i bardziej" miała rzeczywiście wszystkiego więcej, oprócz klimatu. Dlatego czekałem na kontynuację bardziej z uwagi na występ Downeya Jr. w Avengers, niż w Iron Manie 2.

B: Szczerze mówiąc, nie wiem, co tak naprawdę mam w tym miejscu napisać. Niby nie jestem już totalnym laikiem w kwestii Iron Mana, ale mimo wszystko czuję, że to nie jest moja bajka i że oprócz świetnych scen z Downeyem Jr. nic mnie do niego nie przyciąga. I tak, była to dosyć dobra rozrywka, ale nie usłyszycie ode mnie żadnych zachwytów, ochów i achów, jak to było w przypadku Mrocznego Rycerza, do którego wcześniej odwołał się C. 

Kolejna część o przygodach Tony'ego Starka (Robert Downey Jr.) rozpoczyna się od retrospekcji, w której  główny bohater jest na konferencji naukowej w Szwajcarii w 1999 roku. Pokazany nam zostaje Tony - kobieciarz - podczas związku z Mayą Hansen (Rebecca Hall), poznaje młodego naukowca Aldricha Killiana (Guy Pearce), który usiłuje przedstawić mu swój rewolucyjny projekt. Nieliczący się z nikim biznesman ignoruje go jednak, co sprowadzi na niego problem (sam zresztą o tym mówi w pierwszych trzydziestu sekundach filmu).

Ralph Demolka

Rok produkcji:	2012
Reżyser:	Rich Moore
Scenarzysta:	Phil Johnston, Jennifer Lee
Gatunek:	Animacja, familijny, komedia
Oryginalny tytuł:	Wreck-It Ralph

Na ten film wybrałem się razem z młodszym rodzeństwem, dlatego nie musiałem bać się kosztów biletów, ponieważ fundowali je rodzice. Z tego powodu postanowiłem wybrać się na wersję 3D. I nie zmieniłem zdania na ten temat: to dalej jest droższe, a wygląda dosyć kiepsko.

Już od zwiastuna film zaskakuje ciekawą otoczką. Co prawda, było już kilka produkcji na podstawie gier, ale to, co odróżnia Ralpha od całej reszty, to fakt, iż gra, na której oparta jest fabuła, nie istnieje. Do tego pokazuje nam jakby wnętrze automatu, co jest bardzo ciekawym zabiegiem. Produkcja opowiada o Ralphie Demolce - negatywnym bohaterze gry "Wreck-It-Ralph", która jest pewną krzyżówką Donkey-Konga i Super Maria. Polega ona na tym, że tytułowa postać niszczy dom znajdujący się w jego świecie, a gracz porusza się Felixem Zaradziszem, który ten dom naprawia. Każdy poziom kończy się zrzuceniem głównego bohatera z dachu budynku do kałuży pełnej błota. Ponieważ Ralph cały czas coś niszczy, w świecie gry nikt go nie lubi. Nie ma prawa również mieszkać w wielkim budynku razem z innymi postaciami. Bardzo potrzebuje akceptacji i zazdrości Felixowi tego, że każdy go uwielbia. W tym celu postanawia wyruszyć do innej gry i zdobyć medal bohatera. Trafia do kosmicznej strzelanki Ku polu chwały (w oryginale Heroes Duty, stylistycznie przypominającej Halo), gdzie po kilku problemach zdobywa upragniony medal. Na tym film mógłby się skończyć, gdyby nie komplikacja w postaci zabłądzenia w grze Mistrz cukiernicy -  różowej, lukrowanej wyścigówce, gdzie Ralph traci swój medal. Tam też poznaje on Wandelopę, która chciałaby się ścigać razem z innymi, ale nie może, ponieważ jest glitchem (i dokładnie tak samo jak Ralph potrzebuje akceptacji).

Dredd 3D

Rok produkcji:	2012
Reżyser:	Pete Travis
Scenarzysta:	Alex Garland
Gatunek:	Akcja, Sci-Fi

Do tego filmu podchodziłem z dziwnym uczuciem. Czy to remake? Prawie nigdy nie są udane (np. Planeta Małp). A może to reboot? Te dużo częściej są całkiem dobre (np. filmy o Batmanie Nolana). Słyszałem mnóstwo opinii o pierwszym Sędzi Dreddzie z Sylwestrem Stallone. Np. Nostalgia Critic ma o nim dość kiepski pogląd, a kiedy powiedziałem mojemu tacie, że idę na Dredda, to popatrzył i powiedział: "To jakiś remake tego śmiesznego filmu, gdzie Sylwek biegał w takiej kolorowej zbroi?". Widać więc, że pierwszy Dredd się niezbyt podobał. Dla fanów komiksu jest on bardziej parodią. Nigdy go, co prawda, nie czytałem, więc nie wykażę się w tej materii żadnymi błyskotliwymi porównaniami, aczkolwiek fani mówią, że dopiero w nowym filmie klimat zgadza się z pierwowzorem.